เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน เดือนรอมฎอนก็กำลังจะผ่านพ้นไป

    อย่างน่าใจหาย รู้สึกว่าตัวเองยังตักตวงคุณงามดวามดีได้ไม่เต็มที่เลย

    ก็ยังไม่รู้ว่า วันพรุ่งนี้หรือวันเสาร์จะเป็น "วันตรุษอีดิลฟิตริ์" ซึ่งนับเป็น

    วันเฉลิมฉลองของชาวมุสลิมทั้งโลก ต้องรอประกาศจาก "สำนักจุฬา -

    ราชมนตรี"

     แต่เมื่อพูดถึงวันตรุษอีดิลฟิตริ์    ทำให้นึกถึงตัวเองเมื่อครั้งที่ยังเด็ก

     เมื่อวันตรุษมาถึง จะต้องเห็นทุกบ้านมีข้าวต้มมัด    และขนมจีนกับ

     แกงต่างๆ ไว้ต้อนรับทุกคนที่มาเยียน ไม่เว้นแม้แต่บ้านผมเอง    ที่

     "เต๊ะห์" หรือ คุณป้า จะห่อข้าวต้มมัดรอต้อนรับทุกคน    แต่ขนมจีน

     จะพลอยฟ้าพลอยฝนจากบ้านพี่ๆ ป้าๆ ใกล้เคียงมากกว่า     อิอิอิอิ

     เคยตั้งคำถามว่า "ทำไมต้องข้าวต้มมัด และ ขนมจีน"  ซึ่งตอนนี้ผม

     ก็อายุ 27 เข้าไปแล้ว ก็ยังพบเจออาหารสองสิ่งนี้  เสมือนธรรมเนียม

     ปฏิบัติของมุสลิมในภาคกลางของประเทศไทย        เมื่อลองศึกษา

     วัฒนธรรมของประเทศเพื่อนบ้าน ไม่ว่าจะเป็นอินโดนีเซีย มาเลเซีย

     หรือบรูไน ดารุสสลาม      เขาก็จะมีอาหารพิเศษในวันตรุษเช่นกัน

     เป็นข้าวเหนียวที่ใช้ใบไม้ห่อ เรียกว่า "เกอตูปัต" (Ketupat)   ซึ่งดู

     คล้ายคลึงกับข้าวต้มมัดของเรา   และที่สำคัญผมมักจะได้ยินผู้เฒ่า

     เรียกข้าวต้มมัดว่า "ตูป๊ะ"    ซึ่งเป็นเสียงที่เพลงมาจาก "เกอตูปัต"

     ก็ทำให้สันนิษฐานไดว่า   คนไทยมุสลิมน่าจะรับวัฒนธรรมนี้มาจาก

     เพื่อนบ้านของเรา แต่เราจะทานกันเป็นของหวาน    ในขณะที่เขา

     ท่านเป็นอาหารคาว   ลองดูในรูปสิผมมีตัวอย่าง  เกอตูปัต กับ 

     ข้าวต้มมัดของเราด้วย 

     ส่วนขนมจีนผมคิดว่า  คงเป็นเพราะอาหารที่ทานง่าย  แต่มีสีสัน

     ทานได้ทั้งวัน  จึงเป็นที่นิยมในกรุงเทพและภาคกลางในวันตรุษ 

     หันไปดูในเอเชียใต้ และตะวันออกกลาง       วันตรุษจะเป็นวันที่

     บรรดาสตรีมุสลิมจะเพนท์ลวดลายแสนสวยงามที่มือด้วยสมุนไพร

     เฮนน่า ทำให้ผมชักอยากรู้ว่าในภูมิภาคอื่นเขามีกิจกรรมอะไรบ้าง

     ในวันแห่งความสุขนี้  แต่มีสิ่งหนึ่งนะ ที่บรรดาเด็กๆ มุสลิมทั้งโลก

     จะได้รับ นั่นคือ เงินค่าขนมจากญาติผู้ใหญ่ ยังจำได้ตอนเป็นเด็ก

     ผมแทบตั้งตัวได้เลยนะคุณ    

     __________________________________________________